Dusza miecza

Ile człowiek jest wstanie zrobić w imię czegoś co kocha i wierzy? A co jeśli do tego dochodzić uczucie do drugiej osoby? O ciężkich wyborach pomiędzy ideą a miłością jest drugi tom z serii Cień Kitsune - Dusza miecza autorstwa Julie Kagawa.

Odszedł. Tatsumiego już nie ma. Kontrolę nad jego ciałem przejął potężny demon - Hakaimono, który przez lata zamknięty był w mieczu. Jest wściekły na ludzi, zwłaszcza na Klan Cienia, który go uwięził. Udaje się więc na poszukiwanie Genno, Władcy Demonów. Chce, aby mag uwolnił go na dobre, a co za tym idzie: trzeba złamać klątwę. Jednak, aby tego dokonać Hakaimono musi dać coś w zamian. Postanawia zdobyć dla Genno fragment Zwoju Tysiąca Modlitw.

Tymczasem, po ciężkich wydarzeniach, Yumeko udaje się w dalszą drogę wraz z mistrzem Jiro, Taiyo Daisuke, Reike oraz roninem Okame. Towarzyszą im dwa psy Chu i Ko, które w rzeczywistości są strażnikami kaplicy i mają pilnować fragmentu zwoju. Ich cel jest prosty: dotrzeć do Świątyni Stalowego Pióra. Muszą odnieść tam fragment zwoju, który Yumeko ma stale przy sobie i ostrzec mnichów przed zbliżającym się niebezpieczeństwem. Po drodze jednak natrafiają na członków Klanu Cienia, którzy zaprowadzają ich na spotkanie z daimyo Klanu Cienia. Kobieta pragnie, aby Yumeko ocaliła Tatsumiego. Dziewczyna obiecuje, że to zrobi. Czy uda jej się dotrzeć do Świątyni Stalowego Pióra na czas? Czy wypędzi Hakaimono z ciała Tatsumiego? Tego dowiecie się z tej części.

W tej części również poznajemy historię z różnych perspektyw. Niezmienna pozostaje perspektywa Yumeko. Dodatkowo poznajemy część historii z punktu widzenia Hakaimono. Jest to o tyle ciekawe, że postać ta mówi nam też o tym co myśli i czuje Tatsumi. Demon napawa się jego smutkiem. Muszę przyznać, że na początku pojawiała mi się myśl: “Kiedy autorka pokaże punkt widzenia Tatsumiego?”. Doczekałam się i tego, w tym momencie byłam kontent. Wiedząc jak się historia potoczyła, jestem bardzo ciekawa z czyjego punktu widzenia poznamy wydarzenia w trzecim tomie - Noc smoka.

W Duszy Miecza poznajemy lepiej towarzysz Yumeko. Zwłaszcza wnikamy w postaci Daisuke i Okame. Okazuje się, że między panami wykiełkowało pewne uczucie. Muszę przyznać, że nie spodobało mi się to. Od razu powiem: nie mam nic przeciwko LGBT. Po prostu, mam wrażenie, że ten wątek został wprowadzony na siłę. Między tymi postaciami nie było czuć wcześniej żadnej nici chemii, a tu nagle eksploduje wielkie uczucie. Mam wrażenie, że autorka tego nie przemyślała. W pierwszym tomie nie było żadnej wzmianki, która mogłaby wskazywać na taki przebieg wydarzeń. To uczucie było jakby na siłę. W poprzedniej recenzji chwaliłam to w jaki sposób autorka pokazywała kiełkujące uczucie między Yumeko i Tatsumi. To było subtelne, trochę może naiwne. I tak naprawdę, oboje dopiero pod koniec drugiego tomu zdają sobie sprawę ze swoich uczuć. A między Daisuke i Okame nagle mamy wielkie bum. Za szybko, za szybko, zwłaszcza jak na emocjonalne tempo tej serii. Wydaje mi się, że lepiej by było, gdyby autorka znów pomału nas wprowadziła w emocje panujące między panami i gdyby kulminacja tych uczuć była w tomie trzecim (nie wiem jeszcze co się tam wydarzy, więc spekuluję). 

Podobnie jak przy pierwszym tomie, początek bardzo mi się dłużył. Przyznam, że dopiero mniej więcej w połowie zaczęłam chłonąć tę książkę. Dusza miecza była bardziej przegadana. Dużo rozważano co zrobić, czy warto podejmować się ryzyka. Sporo mówiono o uczuciach i emocjach. Mało było w tej części akcji. Dopiero na samym końcu coś się dzieje. To właśnie końcówka sprawia, że będę chciała dowiedzieć się co dalej.

Mimo iż Dusza miecza mnie nie zachwyciła, to dobrze bawiłam się czytając tę książkę. Sięgałam po nią z założeniem, że będzie to przyjemna odskocznia od literatury, którą ostatnimi czasy czytałam. I tak też było. Na pewno sięgnę po Noc smoka. Mam nadzieję, że ostatni tom wbije mnie w krzesło.