czytoryjka

  Jaka jest Wasza ulubiona bajka z dzieciństwa? Ja zdecydowanie uwielbiam Króla Lwa .  Rodzice opowiadali, że jako dziecko oglądałam tę bajkę w kółko. Po dziś dzień zresztą śpiewam piosenki z tej bajki. Z wielkim zainteresowaniem obejrzałam więc filmową wersję w 2019 roku. To już nie było to, film nie był jednak najgorszy. Niedawno ukazał się prequel Mufasa: Król Lew i udało mi się go już obejrzeć. Zbliża się burza. Simbe wzywają niecierpiące zwłoki sprawy. Swoją małą córeczkę Kiarę zostawia pod opieką najlepszej straży: Timona i Pumby. Dołącza do nich Rafiki, który opowiada całej trójce historię odważnego lwa - Mufasy, dziadka Kiary. Mały Mufasa wskutek nieszczęśliwego wypadku pozostaje sierotą. Wystraszony i zabłąkany trafia na nieznane mu ziemie. Z pomocą przychodzi mu Taka, w którego żyłach płynie królewska krew. Lwiątka zżywają się ze sobą i traktują się jak bracia. Pewnego razu na ich teren przybywają obce i potężne lwy (albinosy). Stado postanawia, że Taka i Mufasa mus...

Grudzień jest miesiącem pełnym zawirowań. Kupujemy prezenty dla najbliższych, sprzątamy idealnie mieszkania, pichcimy w kuchni, ozdabiamy mieszkania, po prostu: przygotowujemy się do świąt Bożego Narodzenia. Ale, czy w natłoku tego wszystkiego pamiętamy co jest tak naprawdę ważne? O tym przypomina nam książka Cztery płatki śniegu Joanny Szarańskiej. W książce zostały przedstawione przedświąteczne perypetie czterech rodzin, mieszkających w jednym bloku: ❄️ Zuzanna. Doskonała gospodyni, matka i żona. W jej domu zawsze panuje idealny porządek. Pewnego dnia odnajduje w pudełku po butach świerszczyki. Zaczyna więc podejrzewać męża o zdradę. Podejmuje pewne działania, które prowadzą do tego, że jej mąż, Kajetan, również zaczyna mieć podejrzenia co do wierności żony. ❄️ Anna. Żona skąpca - Waldemara. Mąż żydzi jej na wszystkim co się tylko da, nawet na środkach do sprzątania. Pomimo niełatwego życia kobieta pragnie zostać matką. Wokół tego tematu rozgrywa się ich historia. ❄️ Monika. Świeżo ...

Czy pamiętacie Czarnoksiężnika z Krainy Oz ? Główną bohaterką powieści jest Dorotka, która w wyniku tornada trafiła do magicznej i pełnej przygód krainy zwanej Oz. Jest to historia o przyjaźni, odwadze i wierze w siebie. Nie brak tu również czarnego charakteru - Złej Czarownicy (Elfaby). Ta bohaterka stała się inspiracją do powstania książki Wicked: Życie i czasy Złej Czarownicy z Zachodu Gregory’ego Maguire’a. Na motywach tej powieści powstał na Broadwayu bardzo znany musical Wicked i niedawno ukazał się film pod tym samym tytułem. Bardzo chciałam pójść na Wicked do kina i w końcu mi się udało! Jest to historia opowiedziana z perspektywy wiedź z krainy Oz. Całość zaczyna się przed przybyciem Dorotki (widzimy ją na żółtym szlaku wraz ze Strachem na Wróble, Blaszanym Drwalem i Tchórzliwym Lwem) i zaraz po odejściu dziewczynki z magicznej krainy. Glinda (Ariana Grande) opowiada zebranemu tłumowi historię znajomości z Elfabą (Cynthia Erivo). W tym świecie zwierzęta potrafią mówić i wy...

Lubicie czasem wychodzić ze swojej strefy komfortu, wybierając książki do przeczytania? Ja od czasu do czasu lubię sięgać po coś nowego i nietypowego dla mnie. Tym razem postanowiłam sięgnąć po antologię Niegrzeczne święta . Pamiętam jak parę lat temu, w okresie świątecznym, cały czas mi się pokazywała na Instagramie. Wtedy nie byłam do niej przekonana, ale w tym roku postanowiłam sprawdzić, czy moje przypuszczenia były właściwe. Powyższa książka jest zbiorem dziesięciu opowiadań różnych autorek i autora, które w zamyśle mają nas rozgrzać do czerwoności w zimowe mroźne wieczory (ups, ale w tym roku za oknami mamy bardziej jesień niż zimę 🤭). Przyznam, że nie kojarzę ani jednego autora z tej antologii; wszystkie te nazwiska są mi całkowicie obce. Jeśli chodzi o same opowiadania: nie będę opisywać każdego z nich, ponieważ nie ma to sensu. Łączy je jedno: erotyka. I nie powiem, aby ten wątek był jakoś super przedstawiony w którymkolwiek z opowiadań. Czasem miałam wrażenie jakby autorzy n...

Czy macie jakieś gatunki książek, po które sięgacie w okresie przedświątecznym? Ja na ogół czytam to na co mam w danym momencie ochotę; nie mam sprecyzowanej tematyki. W ubiegłym roku po raz pierwszy sięgnęłam po książki nawiązujące do świąt: Życz mi szczęścia Ludki Skrzydlewskiej oraz Każdej zimy tęskniłem Natalii Fromuth. Był chyba jeszcze jeden tytuł, ale przyznam, że nawet nie pamiętam jaki, mam tylko lekkie przebłyski dotyczące treści. W tym roku postanowiłam dać tej tematyce drugą szansę. W związku z tym udałam się do biblioteki i wypożyczyłam Nie tylko na święta Natalii Cox. Naszą główną bohaterką jest Charlie. Mieszka w Londynie i nie lubi świąt oraz psów. Tuż przed Bożym Narodzeniem u sąsiadki doszło do wybuchu gazu. Nasza bohaterka trafiła do szpitala z niewielkimi urazami. W związku z tym, że nie mogła wrócić do swojego lokum, jej kuzynka Jez zaoferowała swoją pomoc. Jak na ironię losu, Jez nie dość, że mieszka na wsi, to jeszcze prowadzi schronisko / hotel dla psów. Ale ...

Czy macie autorów, po których książki sięgacie w ciemno? U mnie jednym z takim pisarzy jest Dmitrij Glukhovsky. Znany jest głównie z serii Metro . Mnie jednak bardziej urzekł Tekstem (współczesną wersją Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego) oraz FUTU.RE i Czasem zmierzchu . Jego książki są głównie w klimacie postapo. Jednak ostatnio premierę miała jego najnowsza książka: My. Kronika upadku . Różni się ona od wszystkich poprzednich książkach, ponieważ jest żywcem wyjęta z życia. My. Kronika upadku to zbiór felietonów Glukhovsky'ego. Oprócz pisania powieści i opowiadań Glukhovsky jest również dziennikarzem i felietonistą. Poprzez zbiór różnych tekstów autor stara się odpowiedzieć na pytanie: co się stało z Rosją i jak do tego doszło, że znalazła się w obecnym położeniu. W książce znalazły się felietony od 2012 aż po 2023 rok. Jak wiadomo jest to burzliwy okres we współczesnej historii Rosji. W zebranych tekstach nie brak emocji, ale również obiektywizmu i krytyki. Felietony mają...

  Czy zastanawialiście się kiedyś jak wyglądałby idealny świat? Czy utopia jest w ogóle możliwa? Ciekawe, czy końcowo ludziom naprawdę by się dobrze wtedy żyło, czy byliby naprawdę szczęśliwi. Bo czym jest szczęście? Jest to pojęcie abstrakcyjne i każdy z nas rozumie i odczuwa je inaczej. Jewgienij Zamiatin w swojej antyutopii My pokazuje, jak w takim „idealnym” świecie łatwo się zatracić i zgubić swoje „ja”.   Akcja powieści toczy się bliżej nieokreślonej przyszłości w Państwie Jedynym, które jest odgrodzone od reszty świata drzewami i szklanym murem rażącym prądem. XX-wiek (współczesny autorowi) określany jest mianem starożytnego. Jest nawet muzeum tej epoki, do którego prawie nikt nie zagląda. Jak wygląda życie w tym miejscu: ·         Żyją w szklanych domach, wciąż na widoku (motyw ten znajdziemy również u Stefana Żeromskiego w Przedwiośniu ; ·         Istnieje coś takiego jak Dekalog Godzinowy. Mieszkańcy ma...