czytoryjka

Od wielu lat moim marzeniem było móc wejść do świata Harrego Pottera . W tym roku w końcu mi się to udało. Wybrałam się do Londynu, a co za tym idzie do Warner Bros. Studio Tour London – The Making of Harry Potter. Harry Potter to książki mojego dzieciństwa. Przyznam, że swoją przygodę zaczęłam jednak od filmu. Pamiętam jak chrzestna zabrała mnie do kina na Harrego Pottera i Kamień Filozoficzny. Kupiła mi popcorn i kubek ze zdjęciem z filmu; niestety, kubek nie przetrwał. Z seansu wyszłam oczarowana. Byłam podekscytowana, bo Harry Potter miał takie same okulary jak ja. Po tym filmie mówiłam, że noszę potterki 😉  Dzięki temu filmowi sięgnęłam po pierwszy i kolejne tomy. Chodziłam do biblioteki i zapisywałam się na listy oczekujących. Nigdy nie mogłam jednak trafić na trzeci tom - Harry Potter i więzień Azkabanu . Tę część znam głównie z filmów, a przeczytałam ją dopiero jako osoba dorosła. Filmy obejrzałam wiele razy. Uwielbiam Kamień Filozoficzny . Zawsze, gdy słyszę już pierwsz...

Kto nie marzył o otrzymaniu listu do Hogwartu? Jak fajnie byłoby móc zanurzyć się w świecie pełnym magii. Móc udać się na zakupy na ulicę Pokątną, kupić różdżkę, składniki do eliksirów, zwierzątko. Następnie udać się do szkoły i dzięki Tiarze Przydziałów dowiedzieć się do jakiego domu się trafi: Gryffindoru, Hufflepuffu, Ravenclawu czy Slytherinu. Każdy z tych domów miał swojego opiekuna. Jednym z najciekawszych nauczycieli był bez wątpienia profesor Severus Snape - opiekun Slytherinu i nauczyciel eliksirów (przynajmniej przez dłuższy czas). To właśnie tej postaci poświęcona jest książka Lorrie Kim - Snape. Prawdziwa twarz tajemniczego mistrza eliksirów . Książek związanych z Harrym Potterem jest mnóstwo. Wyszły książki kucharskie oraz przewodniki po magicznym świecie i zaklęciach. Na rynku nie brakuje również tytułów skupiających się na bohaterach serii. Na początku tego roku ukazała się książka, o Dumbledorze - Dumbledore. Życie i kłamstwa najsłynniejszego dyrektora Hogwartu . Na mar...

Jedną z najpiękniejszych więzi jest miłość siostrzana. Siostry są dla siebie nie tylko rodziną, łączy je także niezwykła przyjaźń. Są wobec siebie lojalne i się wspierają. Są świadkami swoich wzlotów i upadków. Dzielą się sekretami i wspomnieniami. Nie zważając na wszystko się kochają. Ten kto ma siostrę wie, o czym piszę. O takiej więzi jest książka Liz Moore Rzeka odchodzących dusz . Po przeczytaniu Boga lasów miałam ochotę przeczytać kolejną książkę Liz Moore. Z wielkim zapałem sięgnęłam więc po Rzekę odchodzących dusz . Przyznam, że wcześniej nie czytałam, o czym jest ta książka. Sięgnęłam po nią w ciemno. Chciałam mieć niespodziankę. O czym jest Rzeka odchodzących dusz ? O jej treści możecie się dowiedzieć od Wydawnictwa: Wytrop seryjnego mordercę, podążając ulicami Kensington, gdzie niemal na każdej rodzinie piętno odcisnęły narkotyki. Mickey i Kacey – nierozłączne siostry. Troszczyły się o siebie nawzajem, odkąd ich matka przedawkowała. Ale to było kiedyś. Teraz dzieli je pięć ...

Wiara w zjawiska nadprzyrodzone jest dość powszechna. Dzięki niej człowiekowi łatwiej jest wyjaśnić rzeczy, których nie rozumie i które ciężko jest zbadać. Niekiedy w zjawiskach nadprzyrodzonych można szukać schronienia oraz ucieczkę od rzeczywistości. Do świata true crimes połączonego z duchami, potworami i religią zabiera nas reportaż Renaty Kuryłowicz Klątwy, duchy i zbrodnie . Książkę przeczytałam w ramach współpracy barterowej z Wydawnictwem Znak JednymSłowiem. Przyznam, że nie wiedziałam, czego się spodziewać po tej książce. Myślałam, że będą to opowiadania z duchami w tle, trochę w stylu horrorów. Jakim więc zaskoczeniem była dla mnie ta książka. Okazała się reportażem, w którym w merytoryczny i racjonalny sposób autorka próbuje wyjaśnić zjawiska, które owiane były legendami. W książce znajdziecie opowieści o nawiedzeniach, duchach, egzorcyzmach, opętaniach oraz lokalne legendy. Autorka powołuje się na liczne źródła, które udowadniają, że dawne „niewyjaśnione” zjawiska często d...

Są historie do których aż chce się wracać. Po Igrzyska śmierci Suzanne Collins sięgnęłam niemal zaraz po ich wydaniu. Bardzo podobała mi się ta seria. Lubię zarówno książki jak i filmy. Z wielką przyjemnością więc wróciłam do tego świata, a towarzyszyła mi w tym książka Wschód słońca w dniu dożynek . Przyznam, że gdy pierwszy raz czytałam i oglądałam Igrzyska śmierci nie zwracałam większej uwagi na postać Haymitcha Abernathy. Interesowała mnie wtedy głównie Katniss Everdeen - dziewczyna igrająca z ogniem . Dopiero po czasie zaczęłam się zastanawiać, dlaczego Haymitch pił i odtrącał od siebie ludzi. Wiemy, że brał udział w Głodowych Igrzyskach, więc na to można było zrzucić jego późniejszy stan. Akcja Wschodu słońca… ma miejsce dwadzieścia cztery lata wcześniej niż znane nam Igrzyska śmierci . Mają wtedy miejsce 50 Głodowe Igrzyska (Drugie Ćwierćwiecze Poskromienia). Z tej okazji udział w Igrzyskach ma wziąć dwa razy więcej trybutów. W dniu dożynek Haymitch obchodzi szesnaste urodzin...

Przez 20 lat polskie szkolnictwo podzielone było na trzy etapy: podstawówkę, gimnazjum i liceum. Pamiętam jak toczyły się dyskusje, czy gimnazjum powinno funkcjonować czy też nie. Jak wszystko, ten podział miał swoje plusy i minusy. Reforma przeprowadzona w 2017 roku rozpoczęła proces wygaszania gimnazjów. Niemniej do tych czasów powraca Krzysztof Czewojsta w swojej książce Gimbaza . Książkę dostałam od Gosi (peninia_czyta). Przyznam, że książkę przeczytałam, a raczej wysłuchałam w formie audiobooka, jeszcze w październiku, jednak nie mogłam się zebrać do napisania recenzji. Niestety jest to książka, o której szybko się zapomina. Minęły dwa tygodnie, a już po części wyparłam ją z pamięci, zapewne po napisaniu o niej paru słów zniknie w otchłaniach świadomości. Autor przenosi nas na początek XXI wieku do Łodzi. Bohaterami są 13-sto latkowie, którzy właśnie rozpoczęli nowy etap edukacji: gimnazjum. Nowe środowisko, nowi koledzy z klasy, nowe zasady panujące w szkole. Czy tak młoda osoba ...